ایمونوتراپی

ایمونوتراپی

آنچه می خوانید...

سرطان جزء یکی از بیماری هایی است که امروزه در میان مردم بسیار شایع می باشد یکی از روش های مقابله با این بیماری سخت ایمونوتراپی یا ایمنی درمانی می باشد. این روش درمانی به بیمار کمک می کند تا از بدن در برابر سرطان محافظت کند. ایمونوتراپی تشکیل شده از گلبول های سفید خون، اندام ها و بافت های سیستم لنفاوی می باشد، علاوه بر آن باید به این نکته اشاره کنیم که این روش یک درمان بیولوژیک است که برای درمان از ارگانیسم های زنده استفاده می کند. بالابردن قدرت سیستم ایمنی بدن از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است چرا که از بدن در برابر عفونت ها، ویروس ها و … محافظت می کند. سلول های سرطانی جزء سلول های جهش یافته می باشند از همین رو توسط سیستم ایمنی به عنوان مهاجم شناخته نمی شود، علاوه بر آن سلول های سرطانی از طریق روش های مختلفی برای غبله با سیستم ایمنی بدن استفاده می کنند. اگر در خصوص ایمونوتراپی که جزء روش های درمانی برای درمان سرطان محسوب می شود اطلاعات کافی ندارید این مقاله را تا انتها بخوانید.

چگونگی مقابله ایمونوتراپی با سرطان

عملکرد سیستم ایمنی بدن به این صورت است که سلول های غیر طبیعی را شناسایی کرده و آن ها را نابود می کند این کار باعث شده تا از رشد سرطان جلوگیری شود. به طور معمول سلول های ایمنی در تومور یا اطراف آن یافت می شود، این نوع سلول ها را با نام لنفوسیت های نفوذی به تومور با TIL می شناسند، از این رو افرادی که تومور آن ها دارای TIL می باشد وضعیت مناسب تری دارند.

مواقعی که سیستم ایمنی بدن بتواند از رشد سرطان جلوگیری کند یا حتی آن کند تر کند، سلول های سرطانی از طریق روش های مختلف راهی را برای جلوگیری از تخریب شدن توسط سیستم ایمنی پیدا می کنند. سلول های سرطانی شامل:

تغییرات ژنتیکی: این کار باعث شده تا در سیتم ایمنی بدن کمتر مشاهده شوند.

پروتئین: در سطح خود پروتئین هایی را داشته باشند که منجر به غیر فعال شدن سلول های ایمنی می شوند.

تغییر سلول های طبیعی اطراف تومور: این تغییرات باعث شد تا پاسخ سیستم ایمنی به سلول های سرطانی دچار اختلال شود.

انواع ایمونوتراپی

از انواع مختلف ایمونوتراپی برای درمان سرطان استفاده می شود که عبارتند از:

مهار کننده های تنظیم کننده ایمنی: این تنظیم کننده ها در واقه جزئی از سیستم ایمنی محسوب می شوند که از قوی تر شدن واکنش های ایمنی جلوگیری می کنند. با انسداد این تنظیم کننده ها واکنش سرطان به دارو ها بهتر خواهد بود.

آنتی بادی های مونوکلونال: این همان پروتئین های سیستم ایمنی می باشد که در آزمایشگاه تولید شده است، نوع طراحی آن به گونه ای است که به سلول های سرطانی متصل می شوند. بعضی از این آنتی بادی ها برای اینکه سلول ها را بهتر مشاهده کنند آن را علامت گذاری می کنند.

واکسن درمانی: این روش بسیار متفاوت تر از واکسن هایی است که برای پیشگری از سرطان استفاده می شود. این واکسن باعث تقویت واکنش سیستم ایمنی در برابر سلول های سرطانی می شود.

تنظیم کننده های سیستم ایمنی: این نوع ایمونوتراپی منجر به بهبود واکنش سیستم ایمنی نسبت به سرطان می شود. که ممکن است در برروی بخش های خاصی از سیستم ایمنی تاثیراتی داشته باشد. ولی موارد دیگر تنها از طریق راه کلی سیستم ایمنی را درگیر می کنند.

انتقال سلول T: در این روش درمانی سلول های ایمنی از تومور جدا می شوند و آن هایی را که فعال هستند جداسازی یا در آزمایشگاه تغییر می دهند تا حمله آن ها به سلول های سرطانی به درستی انجام شود.

روش های مختلف انجام ایمونوتراپی

از انواع مختلف روش انجام ایمونوتراپی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

Intravenous: این روش انجام ایمونوتراپی از طریق تزریق داخل وریدی یعنی به طور مستقیم می باشد.

Oral: این روش به شکل دهانی یعنی با مصرف قرص یا کپسول است.

Topical: یا روش موضعی به صورت کرم برروی پوست مالیده می شود، کاربرد انجام این مدل ایمونوتراپی معمولا برای سرطان پوست می باشد.

Intravesical: این نوع ایمونوتراپی به این صورت است که به شکل کاملا مستقیم وارد مثانه می شود.

ایمونوتراپی را هر چند وقت یکبار باید انجام داد؟

در جواب این سوال باید بگوییم که تعداد دفعات انجام ایمونوتراپی به موارد زیر بستگی دارد که به شرح زیر می باشد:

نوع سرطان و پیشرفت آن

واکنش بدن به انجام ایمونوتراپی

نوع ایمونوتراپی

بعضی از مواقع بسته به نوع سرطان ممکن است که نیاز باشد تا شما هر روز، هر هفته یا هر ماه این کار را انجام دهید علاوه بر آن ممکن است این کار به صورت دوره نیز انجام داده شود که در آن بیمار بعد از یک دوره درمان نیاز به استراحت دارد. این دوره استراحت به بدن کمک می کند تا سلول های جدید ساخته شوند در نتیجه به ایمونوتراپی بسیار کمک می کند علاوه بر آن در این دوره استراحت بدن بهبودی کامل خود را بدست می آورد.

عوارض ناشی از انجام ایمونوتراپی

ایمونوتراپی یا ایمنی درمانی همانند سایر روش های درمان سرطان مثل شیمی درمانی، پرتودرمانی و … می تواند برای بدن عوارضی را به همراه داشته باشد، این عوارض ممکن است در افراد مختلف کاملا متفاوت باشد، علاوه بر آن عوارض ناشی از ایمنی درمانی به نوع سرطان، میزان پیشرفت آن، میزان سلامت بدن شما بستگی دارد.

چرا که هستند افرادی که بعد از مدت زمانی طولانی که تحت ایمونوتراپی هستند عوارض جانبی آن در هر مرحله و بعد از درمان می باشد. هنوز این موضوع مشخص نیست که چه عوارضی بعد از ایمونوتراپی رخ می دهد و تا چه حد می تواند این عوارض جدی باشد. ولی نکته ی بسیار حائز اهمیت این است که حتما با عوارض ناشی از ایمونوتراپی آشنا باشید تا در صورت مشاهده هر کدام از این علائم بدانید که چه کاری را باید انجام دهید برخی از عوارض جانبی ایمونوتراپی به شرح زیر می باشد:

  • درد
  • تورم
  • خارش
  • قرمز شدن پوست
  • جوش

برخی از این علائم ممکن است علائمی مثل آنفولانزا یعنی تب، لرز، احساس حالت تهوع و استفراغ، سردرد و سرگیجه، خستگی، مشکلات تنفسی و … را برای فرد به همراه داشته باشد.

علاوه بر تمامی موارد گفته شده در خصوص عوارض جانبی ایمونوتراپی می توان به موارد زیر نیز اشاره کرد:

  • تپش قلب
  • عفونت
  • ملتهب شدن اندام
  • اسهال
  • اضافه وزن یا تورم که در اثر نگه داشتن مایعات زیاد اتفاق می افتد.
اشتراک گذاری این مقاله

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

3 × دو =

ایمونوتراپی
آنچه می خوانید